Met Daan naar de fotograaf

Fotostudio Enjoy Ingrid van Heteren

Elke keer wanneer er een baby werd geboren hebben we een familiefoto laten maken bij Ingrid van Heteren van fotostudio Enjoy in Uithoorn. Zo’n 3 jaar geleden, toen Daan al weer 11 jaar was en zijn zussen grote dames, in plaats van kleine meisjes, had ik wel weer behoefte aan een geupdate familiefoto. Maar ik zag ook wel de uitdaging om Daan leuk op de foto te krijgen. Allereerst heeft hij inmiddels al een paar jaar de gewoonte ontwikkeld om bijna permanent met zijn handen in zijn mond te zitten, waardoor je nog net een neus en ogen kan zien. Daarnaast kan Daan helemaal niet stilzitten. Hij zit met zijn hoofd te schudden en loopt weg als hij het zat is. En dan wil je ook nog dat hij in de camera kijkt. Ga er maar aan staan.

Voorbeelden te over van mislukte foto’s. Van de boeventronie op zijn paspoort; boos omdat ik zijn handen uit zijn mond moest halen voor de foto, de bewogen foto’s op zijn ziekenhuispasjes tot de foto’s waarbij hij er op zijn meest onflatteus en meest gehandicapt bij staat. Gemaakt door een fotograaf op het kinderdagverblijf wel te verstaan. Toen ik daar over klaagde en geen enkele foto wilde afnemen, en  ik geen toestemming gaf om Daan zijn foto op de klassenfoto met samengestelde foto’s te plaatsen, was haar reactie dat ze nu eenmaal alleen foto’s maakt ‘hoe het kind echt is’. Kan het nog botter? Daan had in die tijd bijna nooit zijn tong uit zijn mond, maar zij kreeg het voor elkaar om op elke foto, de voor een kindje met Down herkenbare tong uit de mond op de plaat te leggen. Elke moeder wil toch een flaterende foto van zijn of haar dochter, en ik denk, -als ik mag spreken voor de moeders van gehandicapte kinderen-, wij nog veel meer! En dat het kan weet ik ook. Mijn neef Mark van MarkFotografeert.nl  (Utrecht) maakte datzelfde jaar nog een mooie reportage van Daan en ook Saskia van Oversteeg (Vught) kreeg het een aantal jaren later bij een ander kinderdagverblijf wel voor elkaar om een leuke fotoserie van Daan te maken.

We keken eerst bij Menno Bausch Fotografie in Zeist waar onze dochters een paar jaar daarvoor een cursus fotografie hadden gevolgd of hij het zou zien zitten. Daar moesten de foto’s alleen in de winkel gemaakt worden, met dus heel veel afleiding door binnenkomende klanten. Menno  wilde ook nog wel na sluitingstijd foto’s maken. Maar ik schatte toch in dat de ruimte te klein en te vol met afleiding zou zijn om Daan voldoende rust te gunnen. Dus dat is hem, ook met de door de fotograaf meedenkend voorgestelde aanpassingen, toch niet geworden.

Inmiddels waren we al naar Tilburg verhuisd en nog steeds geen geupdate foto. Ik zocht wat rond op het internet, maar kreeg nergens het goede gevoel dat de fotograaf met Daan om zou kunnen gaan. Dus ondanks dat Uithoorn nu nog verder reizen voor ons was geworden, nam ik contact op met Ingrid. Ik stuurde wat foto’s van Daan en vroeg of ze het zag zitten. ‘Ja, hoor, kom maar langs’. Na een ochtendje druk fotograferen, hebben we weer een mooie familiefoto, prachtige headshots van de meiden en een hilarisch vierluik van de interactie tussen onze kinderen. Tessa laat haar broer in haar klimmen alsof hij nog 4 á 5 jaar is en vangt hem op als hij zich onverwachts achterover laat vallen, Anne kijkt haar broer liefdevol aan en de lol druipt er vanaf. Dit is hoe je een foto maakt van hoe een kind echt is, terwijl ze er toch op hun best op staan. Liefdevol, begripvol en samen lol makend.