WhatsUp met Daan

Van zijn vorige opvang in Zeist wisten we al dat Daan niet van huilende baby’s houdt. Hij zat daar vijf jaar lang in het instroomgroepje. Daar waar andere kinderen doorstroomde naar andere groepjes, bleef Daan jaar in jaar uit op hetzelfde groepje tot hij inmiddels elf jaar was. De instroom bestond uit kinderen onder de vijf jaar, waarvan nog bepaald moest worden of ze met extra hulp toch nog naar school konden of zich binnen de opvang verder konden ontwikkelen. Dit hielt in dat er bij tijd en wijlen een baby op de groep werd geïntroduceerd. Daan liet toen al met onrust weten dat hij niet goed gedijt op het geluid van huilende baby’s. Zelf maakten wij ons toen meer zorgen om zijn gebrek aan besef van oorzaak en gevolg in combinatie met zijn lompe motoriek in de buurt van zo’n baby’tje. Bij de gehoortest bleek hoe alert Daan is op het geluid van een huilende baby. Van alle geluiden die de audioloog Daan liet horen was dat het geluid waarop hij het best reageerde. Van het weekend ginge...

Op 15 juli 2011 is onze zoon Daan geboren. Hij is het kleine broertje van Anne (2005) en Tessa (2006). In 2008 hebben wij met 23 weken zwangerschap hun broertje Luuk verloren. Om onverklaarbare redenen hield zijn hartje er opeens mee op. Wij pakten ons leven zo goed en zo kwaad als dat het kon weer op, maar de rek is er ruim twee jaar uit geweest. Hulp van een kinderpsycholoog was nodig om in de dagelijkse gang van zaken met twee bijdehante peuters/kleuters orde op zaken te brengen, zodat het leven weer leuk werd en niet alleen maar strijd. Strijd met elkaar over de taakverdeling in huis en strijd met de kinderen over kort gezegd ‘wie er de baas in huis is’. Nog een kindje was meteen uitgesloten. Ik was tenslotte bij het overlijden van Luuk al 38 jaar en de zwangerschappen waren lichamelijk heel zwaar door het vele spugen, het afvallen en de longontstekingen. Gezamenlijk besloten we dan ook met pijn in het hart: Luuk zou ons laatste kindje wezen!   Op een bankje in het park k...