WhatsUp met Daan

  Na een aantal weken komt onze spraakcomputer terug. Maar nog geen week later gaat de computer niet eens meer aan. Door de drukke werkzaamheden kom ik er donderdag pas aan toe om te bellen met KMD. Het meisje aan de lijn, klinkt ofdat ze net haar bed is uit kommen rollen en haar stem het nog niet doet. Het is tenslotte ook nog maar 8.00 uur.  Wat daar ook van zij, ze regelt het wel. Vrijdag hebben we al een leencomputer in huis en kan Daan zich weer verbaal verstaanbaar maken. De vertraging waar nu sprake van is, is dat wij de oude computer zaterdag nog niet op de post hebben gedaan. Toch weer zo'n klusje. De computer past niet in de mand van de fiets, dus moet je of met de auto of met de computer in een tas aan de arm lopen naar de Primera op de Besterdring om het pakketje te versturen. Laatst heeft Hans het laatste gedaan, maar dit weekend voelt Hans zich niet zo best. Dus is dit klusje blijven liggen. Morgen ga ik naar Anne om schoon te maken en dinsdag is mijn werkdag. Ik...

Na 8 maanden geen opdracht te hebben gehad, ben ik sinds twee weken weer aan het werk. Niet in de meest ideale functie, maar het werd tijd om niet meer zo selectief te zijn. Ik ben aan het werk gegaan voor de gemeente Venray als secretaris van de welstandscommissie. Deze opdracht heeft voor- en nadelen voor ons gezin. Zo is Venray niet om de hoek (1 uur en 15 minuten rijden), maar hoef ik maar 1 keer per 2 weken voor de vergadering naar Venray. Verder is de opdracht maar voor 12 uur in de week en mag ik zelf mijn tijd indelen, zolang ik natuurlijk wel bij de vergaderingen aanwezig ben. En de betaling is ook nog eens heel netjes. Inhoudelijk is het leuk om van dichtbij te zien hoe een architect tot zijn plannen komt en wat de commissie daarvan vindt. Het zijn van secretaris betekent alleen enorm veel administratief werk, waarbij stukken in Teams geplaatst moeten worden, vanuit Teams verzonden moeten worden en in het zaaksysteem geplaatst moeten worden. Vaak nog met tussenkomst van de do...

Op vakantie nemen we de spraakcomputer niet mee. Veel te onhandig en te zwaar. En dan ook nog het risico dat de computer, die we te leen hebben van de verzekering, kapot zou gaan door al het in en uitpakken in de auto. Dat houdt wel in dat Daan 3 weken lang niet kan zeggen wat hij wil of juist wat hij niet wil. Meestal is dat ok. Er gebeurt genoeg om Daan te vermaken. Drie keer een nieuw huisje om te ontdekken. Veel buiten en dagelijks een aantal wandelingen met de hond. Eten en drinken kan hij aangeven door aan te wijzen, te pakken, of juist weg te duwen. Dus dat gaat ook goed. Toch merkten we deze vakantie dat Daan uit het niets heel hard op zijn hand ging bijten. Het enige dat wij konden bedenken was dat hij misschien toch gefrustreerd was omdat hij zich niet kon uiten. Zelf voelen we op vakantie in het buitenland al het ongemak dat we ons niet vloeiend in het Frans kunnen uiten in gesprekken met de locals. We kunnen ons dan ook goed voorstellen dat dat voor Daan nog veel erger is, ...