WhatsUp met Daan

Na 8 maanden geen opdracht te hebben gehad, ben ik sinds twee weken weer aan het werk. Niet in de meest ideale functie, maar het werd tijd om niet meer zo selectief te zijn. Ik ben aan het werk gegaan voor de gemeente Venray als secretaris van de welstandscommissie. Deze opdracht heeft voor- en nadelen voor ons gezin. Zo is Venray niet om de hoek (1 uur en 15 minuten rijden), maar hoef ik maar 1 keer per 2 weken voor de vergadering naar Venray. Verder is de opdracht maar voor 12 uur in de week en mag ik zelf mijn tijd indelen, zolang ik natuurlijk wel bij de vergaderingen aanwezig ben. En de betaling is ook nog eens heel netjes. Inhoudelijk is het leuk om van dichtbij te zien hoe een architect tot zijn plannen komt en wat de commissie daarvan vindt. Het zijn van secretaris betekent alleen enorm veel administratief werk, waarbij stukken in Teams geplaatst moeten worden, vanuit Teams verzonden moeten worden en in het zaaksysteem geplaatst moeten worden. Vaak nog met tussenkomst van de do...

Toen eind 1998 mijn relatie ten einde liep, wilde ik ook meteen weer terug naar mijn geboorteplaats Utrecht. Ik ging dan al gauw op zoek naar een andere baan vanuit Utrecht. Mijn broer werkte in die tijd al met veel plezier bij een detacheringsbedrijf in de IT, dus solliciteerde ik ook bij een detacheringsbureau maar dan voor juristen. De directeur van de Utrechtse Juristen Groep; Eric Odenwald belde me op en vroeg hoe het met me ging. Ik had niet meteen door wie me belde, maar dat weerhield me er niet van om ongefilterd aan te geven dat het klote ging, dat mijn relatie uit was en dat ik weer bij mijn ouders woonde. Later, toen ik desondanks was aangenomen, vernam ik dat Eric mijn reactie juist verfrissend had gevonden. In 2003 trouwde ik met Hans en onze eerste dochter Anne kwam al snel in 2005. Ik werkte me op van senior juridisch consultant tot interim manager en project manager en uiteindelijk (mede) manager van de branche overheid. Je kan wel zeggen: Ik zat in de lift! Het was o...