Koningsdag 2026

 

Koningsdag wordt in huize Vink altijd gevierd met in ieder geval het buiten hangen van de vlag. Ook worden alle oranje kledingstukken uit de verkleeddozen gehaald. Met een oranje trui en bandana om is Daan compleet. Na het ontbijt maak ik nog even gauw de categorie Koningsdag aan op Daan zijn spraakcomputer, zodat Daan nog even kan oefenen met wat Koningsdag ook al weer is. Hans zoekt uit welke vrijmarkt in de omgeving leuk lijkt, maar ook handig voor ons zorggezin. Anne is namelijk ook bij ons logeren en zij kan vanwege chronische vermoeidheid niet te ver en te lang lopen. Dus of met de auto ergens heen en dan maar zien waar je de auto kunt parkeren of met de fiets, maar dan niet te ver weg, zodat we wel zelf met Daan zijn wandelwagen kunnen lopen. Want zelf lopen over de vrijmarkt is en te onrustig, maar ook veel te lang voor Daan. Dus het werd het Wilhelminapark in Tilburg. Het zat goed vol met kleedjes, vol met voornamelijk kinderspeelgoed en kleertjes en de sfeer was leuk. Alles was oranje gekleurd en kinderen oefende weer met afdingen of met het bespelen van hun instrument. De accordeon kreeg natuurlijk een muntje.

We waren wel weer slecht voorbereid op pad gegaan met alleen een 50 euro briefje en een paar muntjes  op zak. Hans is in de Poolse supermarkt nog even drinken wezen kopen om het briefje klein te maken en toen konden we weer verder met het doen van aankopen. Anne had een lijstje van wat ze wilde hebben, Tessa wil altijd puzzels en Daan zouden we zelf laten kiezen, was het plan.

Bij het eerste de beste kleedje lagen al heel veel voorleesboekjes. Boekjes van Dikkie Dik, Kikker, en andere leuke titels. Maar Daan wilde niet eens kijken naar wat ik hem voor hielt. Het is niet dat we niet genoeg boekjes thuis hebben voor Daan, dus als hij niet wilt, dan niet! Hetzelfde gebeurde wanneer we knuffels aan Daan aanreikte; hij keek weg, of duwde de knuffel weg. Daan had er gewoon geen zin in. Van de brounie die ik gekocht had nam hij welgeteld één hap en dat was het dan ook weer. Rond de lunch gingen we een broodje donner kebab kopen, daarvan at Daan dan wel weer lekker van het vlees mee. Tessa moest snel dooreten want die moest nog weer door naar het festival 538 in Breda. Na het eten wilde Daan wel opeens uit zijn wandelwagen en met Anne samen gaan stappen. Toen keek hij wel naar de kleedjes en leek iets te hebben gezien wat hij leuk vond, maar hij wilde alleen met zijn voet aanwijzen of door de uitgestalde koopwaar heen banjeren. In ieder geval wilde hij niet naar de grond om dan met zijn handen aan te wijzen wat hij leuk vond.

Met de buit van 4 puzzels, twee paar hakken en een schilderij gingen we weer naar huis. Niets voor Daan. Eigenlijk snap ik het ook wel; Daan heeft alles al. En wat wil je ook als je al 14 jaar hetzelfde soort speelgoed interessant vindt, en al een kast vol met boeken hebt. Wat geeft je een kind zoals Daan nog? In juli is hij weer jarig en staan we weer voor dit dilemma. We hopen dat hij tegen die tijd dan net  een nieuwe vaardigheid of interesse heeft ontwikkeld. Anders blijft het moeilijk.