Carnaval in Tilburg

Van vrijdag tot dinsdag is het weer Carnaval in Tilburg. Daar hoort natuurlijk voorbereiding op de spraakcomputer bij zodat Daan weer op de hoogte is van alle specifieke carnavals gebruiken, zoals prins carnaval, confetti, de optocht en het verkleden. Regelmatig bezoekt Daan alle woorden en komen ook wij (van oorsprong bewoners van boven de rivieren) alvast in de carnavals stemming.

En dan was het afgelopen vrijdag zo ver en mocht Daan verkleed naar het kinderdagverblijf Nova. Veel kinderen vinden het waarschijnlijk heel leuk om te verkleden en te sminken, maar onze Daan houdt daar niet zo van. Een ander pakje aan dat mag nog net, zo lang er maar niets op zijn hoofd of in zijn gezicht hoeft. Dus dat werd een cowboy hesje van zijn zus, met een boeren sjaal om. Net genoeg om duidelijk te maken wat hij moest voorstellen (cowboy), zonder dat Daan er zelf al te veel last van heeft.

Zaterdag namen wij een afkikdag terwijl Tessa van 15.00 tot 01.00 uur met de studievereniging  ging feesten. Zondag was het al weer tijd voor de optocht. Het is koud, dus we moeten een jas aan. Verkleden heeft dan niet zo veel zin. Gelukkig hoeft dat in Tilburg ook niet echt. Een groene jas, met de groen-oranje carnavals sjaal is al voldoende. Ik mocht van Daan nog net een groen-oranje vlaggetje op zijn wang sminken, die vervolgens weer met een goede veeg over zijn gezicht vervaagd werd. Maar dat kan de pret niet drukken. De vrolijke, luide muziek en de felle caravalskleuren bevallen Daan wel.

Het eerste jaar stonden we in het centrum op een mooie plaats bij de café’s. Daar konden we makkelijk zelf een wijntje kopen. Maar we moesten wel erg lang wachten tot de stoet voorbij kwam en toen de stoet kwam ging de muziek bij de café's nog een tandje harder en werd Daan toch wel enorm onrustig. Dus dat was toch niet echt een fijn plekje. Het tweede jaar waren we eerst gaan lunchen in het centrum, waarna we een plekje op de route zochten, maar toen was het al weer zo druk dat Daan in zijn kinderwagen niets kon zien. Dus hebben we dit jaar een nieuw plan van aanpak bedacht en wilde we naar het begin van de optocht bij de Piushaven gaan. Dan hoef je niet zo lang te wachten tot dat de stoet voorbij komt, maar moeten we vanuit ons huis wel een heel stuk verder lopen. We besloten om dan toch maar met de auto te gaan. We konden vrij dichtbij parkeren. Nog even de kinderwagen uit de auto laden, waarna we vervolgens net op tijd waren voor de eerste act. We hadden goede plaatsen vlak langs de route en de sfeer was goed. De acts gingen rap achter elkaar aan en we zagen prachtige wagens en leuke acts. Het motto van dit jaar was: "Agge aanders kèkt, ziedet beeter!" Dus we zagen lachspiegels waardoor je kilo’s dunner leek, googeltrucs waarbij verklapt werd hoe het werkt, visueel bedrog waardoor het leek dat mensen vlogen en zo nog meer. Op een rap tempo kwamen alle honderd en nog wat acts voorbij. Zo leuk om te zien wat een werk mensen in de acts hebben gestoken. Maar ook een geweldige plek om te staan. Enige minpuntje is dat je daar wel enorm in de wind staat. Dus beter aankleden volgend jaar!

Maandag mocht Daan weer verkleed naar Nova het werd een piraat. Dit keer had zijn outfit ook een broek, een rood-zwart gestreepte broek en een shirt met piratenhoofd en aangenaaid root hesje. Dat hesje hoefde van Daan niet zo nodig, hij was dan ook driftig bezig om hem uit te krijgen. Het hesje zat alleen aan zijn shirt vastgenaaid, dus dat ging niet lukken. Gelukkig gaf Daan het uiteindelijk toch maar gelaten op en ook aan het einde van de dag zat het hesje nog aan het shirt vast. Meevaller! Het ooglapje en het hoofddoekje behorend bij de outfit hebben we niet eens geprobeerd. Zelfs niet voor de foto.

Inmiddels hebben we hebben nog één outfit over. Wat mij betreft de leukste. Vorig jaar heeft Daan samen met zijn zus een eekhoorn outfit gekocht. Samen zijn ze dan Knabbel en Babbel. Te schattig! Dat wordt de outfit voor kindercarnaval op dinsdagmiddag. Na vorig jaar een minimaal succes, waren we nu toch weer met een half uur al weg. Het is echt te druk en te luid voor Daan om het naar zijn zin te hebben. Na aanvankelijk enorme stress, met verkrampt op zijn hand bijten, vleide Daan zich op de bank tegen me aan om te ontspannen en ondernam geen actie meer om rond te wandelen. Van de spanning gutste de zweetdruppels van zijn voorhoofd, dus dat was een voldoende signaal. Thuis kan hij ook op de bank liggen. 

Om de carnaval af te sluiten zijn we die avonds nog naar de lichtjesoptocht in Udenhout gegaan. Dat viel bij Daan een stuk beter in de smaak. Al waren er dit jaar wat minder praalwagens en erg veel wagens vol met tieners die aan het feesten waren. En dus minder om naar te kijken, nog daar gelaten de herrie die uit dergelijke wagens komt. Na een uur was Daan ook hier wel weer klaar mee. Ik denk dat Daan blij is dat alles weer normaal is. Misschien moeten we volgend jaar maar beperken tot één dag verkleden op Nova en de optocht in Tilburg en het daar maar bij laten. Niet iedereen is tenslotte gemaakt voor carnaval!