Klussen met Daan (1:de vloer)

 

 

De primer zit erop                                             Het eindresultaat           Het eindresultaat

Naast het zijn van papa en mama, werknemer, huisvrouw en partner zijn er voldoende momenten in ons leven dat Hans ook een timmerman, tegelzetter en/of parketlegger moest zijn. Soms omdat hij het leuk vindt om iets zelf te maken zoals de overkapping in de tuin, maar de laatste tijd ook vaker omdat niemand anders het voor ons wil doen. Zo willen we al tijden ons huis laten verven, maar dan wel nadat het rotte hout vervangen is en de laatste dubbel glas onderdelen zijn aangebracht. Maar iemand vinden die zowel het dubbel glas wil plaatsen, als het verven wil doen is na twee jaar nog niet gelukt.

Afgelopen week vielen we om diverse redenen in de prijzen. Omdat de vloer in onze keuken en Daan zijn slaapkamer binnen de kortste keren scheuren en vlekken begon te krijgen wilde wij de vloer opnieuw laten gieten. Daarvoor hebben wij een bedrijf gevonden. We zochten de minst dikke vloer uit (0,3 cm), om ervoor te zorgen dat Daan zo min mogelijk last zou gaan hebben van de overgang van keuken naar woonkamer parket en van de hal naar de tegelvloer in de badkamer. Na de eerste twee aanbetalingen kwam het bedrijf langs om de ondervloer te inspecteren. Onze vloer had hol klinkende plekken doordat er lucht onder zat en de vlekken in Daan zijn kamer kwamen doordat er vocht in de vloer zit. Hierdoor zou er eerst een vochtwerende laag aangebracht moeten worden, waarna de gekozen vloer erop gegoten kon worden. Hiermee werd de vloer opeens 0,5 cm hoger dan de huidige vloer. Ook kon geen garantie gegeven worden op de scheuren, plekken waar lucht onder de vloer zit en de plekken waar de vloer vochtig is. Dat is ruw geschat 50 % van ons vloeroppervlakte.

Nadat de inspecteur weg was hadden we het er samen over of we dit wel moesten willen. Het gaat tenslotte om een vloer van meerdere duizenden euro’s, met geen garantie en een, zo niet gewild, opstapje voor Daan. We besloten dan ook om het hele verhaal af te blazen en zelf dan maar de vloer te gaan verven. Hans zocht een epoxy achtige verf uit en samen keken we welke kleur we wilde hebben. De huidige vloer was bij oplevering al veel donkerder uitgevallen dan we in gedachte hadden, dus we kozen voor de lichtste grijze kleur.

De epoxy kwam netjes op tijd binnen. Dus hielden we het eerder opgestelde schema aan voor het uitruimen van Daan zijn kamer en de keuken. Om gebruik te maken van meer mannelijke spierkracht (Willem past maandags op Daan) begonnen we vorige week maandag al met het verplaatsen van de kledingkast en commode van Daan en onze 8 persoons massief houten eettafel. Het bed van Daan lieten we voorlopig nog in zijn (lege) kamer staan. Een van de kasten moest via de tuin over de straat weer door de voordeur ons huis in getild worden, de andere kon op hondjes (plankjes met wieltjes) wel binnendoor. Het schoenenkastje leek een struikelblok te worden. Beide heren testte hun spierkracht op de kast en kregen nul op rekest. Al gauw bleek dat het kastje aan de muur was vast gezet en met een gat in het kastje om een afgetopte buis heen was gehaakt. Verder was de plint later tegen het kastje aan geplakt. De kast moest dus omhoog en gekanteld worden om van de buis afgewipt te worden. Daarna was het weer een fluitje van een cent.

De werkster maakte woensdag de vloeren schoon, Hans tapte de hele ruimte netjes af en verplaatste Daan zijn bed naar de logeerkamer boven. Vrijdag ging de primer op de vloer. Dat moest volgens de instructies binnen 45 minuten gebeuren. Hans zette de wekker en begon. Nadat ik Daan had weggebracht naar Nova vroeg ik Hans of ik moest helpen. Na zijn eerste impuls om nee te zeggen te hebben onderdrukt, kreeg ik de kwast om de randen in te smeren. Hans doet namelijk graag alles zelf (horoscoop ram). Hans ging met een roller op een grote stok aan het rollen. Toen de wekker ging waren we bijna klaar. Fase 1 was afgerond.

Maar nu mochten we tot zaterdagochtend niet meer over de vloer. Al het servies, glazen en bestek had ik al naar de woonkamer verplaatst, maar het eten uit de koelkast konden we ’s ochtends pas weer bereiken en koken kon ook niet meer. We bestelden dan ook chinees. De volgende ochtends mochten we op sokken over de vloer om eten uit de koelkast te halen. Dan konden we eten, het eten weer in de koelkast terug zetten en dan gaan verven. Daan gaat alleen in het weekend niet naar de opvang en omdat we wederom volgens de instructie maar 45 minuten zouden hebben, moest ik wel weer meehelpen en kon ik niet op Daan letten. Willem was druk met coachen en tentamens en kon niet extra werken. Tessa was wel thuis, maar had de avond daarvoor nog laat een uitje gehad, dus kon wel wat uitslapen gebruiken. Maar het ging ook warm worden en dan droogt de verf nog sneller. En hoe langer je niet verft, hoe langer je er de volgende dag niet overheen kan en dus ook niet kan ontbijten. De keus viel dan toch op het vroeg ontbijten en gaan verven. Tessa kwam heel lief (en slaperig) haar bed uit om op Daan te passen. Met een planning van 45 minuten verven gingen we het paardrijden van Daan om 11.15 uur ook nog halen en daarna zouden we met zijn allen naar een pannenkoekenboerderij gaan om te lunchen. 45 minuten werd alleen 1.30 uur en ik moest haasten om mezelf om te kleden. Ik nam Daan en Tessa alvast mee naar het paardrijden en Hans zou de vloer alleen afmaken. Met 15 minuten te laat arriveerden we bij het paardrijden. 's Avonds kookten we op de bbq (geen straf). Fase 2 was afgerond. 

Op zondagochtend het zelfde verhaal. Mijn knieën en rug deden inmiddels al behoorlijk pijn, want de randjes bleven ook voor de derde dag voor mij. Wederom 1.30 uur maar volgens een you tube filmpje kon dit ook prima. En dat klopte ook. Je merkte alleen wel dat naarmate het later werd de verf wat dikker begon te worden. Voor de lunch bestelde we Donner kebab en 's avonds bestelde we Italiaans. Fase 3 zat er ook weer op.

Als ik het zo opschrijf lijkt het of het eigenlijk best wel mee viel, en dat is natuurlijk ook wel zo, maar er was ook voldoende ongemak. Zo moest ik drie keer op een dag in het wasbakje op de badkamer boven de vaat doen. Hiervoor had ik een teiltje mee naar boven en een wasbak schoongemaakt om de gewassen vaat in uit te laten druipen. Daan moest weer naar boven en naar beneden getild worden om te slapen. We konden niet koken en voor de lunch niet meer bij de koelkast. Een koud drankje zat er de hele dag niet meer in. Omdat het dat weekend enorm mooi weer was zaten we het liefst de hele dag in de tuin bij het zwembad. Omdat de deuren naar onze tuin beiden aan de nieuwe vloer lagen moesten we over de straat naar de tuin. Hoe vaak we weer iets nodig hadden, spelletje, glas, water, handdoeken, koekje, schone luier, schone kleding. En weer met je sleutelbos deur uit, over straat, deur in. En dat regelmatig in zwemkleding met een handdoek om. De buren moeten wel gedacht hebben…