Met de wind in de rug

 

Daan heeft sinds 2016 een duw driewielfiets. Deze konden we niet via de Wmo krijgen omdat Daan al een hulpmiddel heeft voor de korte tot middellange afstanden. Daan had toen namelijk al een kinderwagen (korte afstand) en een bakfiets (middellange afstand). Inmiddels is de bakfiets al meerdere jaren vervangen door een tandemfiets. De driewielfiets moesten we dus zelf aanschaffen. Begrijpelijk, het houdt ergens op wat je via de gemeente kan krijgen. Het is alleen zo jammer dat alle gehandicapte voorzieningen zo enorm duur zijn.

De driewielfiets wilde we in 2016 graag voor Daan omdat hij toen nog nauwelijks liep, maar we hem toch de mogelijkheid wilden geven om net als andere kinderen zelf buiten te bewegen. Daarnaast zagen we daar ook therapeutische voordelen in. Daan zou door de duwfiets verplicht worden om zijn benen in rondjes mee te bewegen en als hij zelf mee zou gaan doen kon hij gelijk zijn spieren trainen.

Door de jaren heen voelden we bij tijd en wijlen dat Daan echt zelf mee trapte. Af ten toe kon je de duwstang even loslaten en fietste Daan zelf. Ik moet wel bekennen dat dat meestal pas gebeurde wanneer de weg langzaam naar beneden liep, wanneer de weg dan weer vlak werd of zelfs een beetje omhoog ging hielt Daan op met trappen en moest je weer zelf gaan duwen.

De afgelopen tijd hoorde ik van Willem steeds vaker dat Daan op de tandem vanuit Moergestel naar Tilburg goed had mee getrapt. Omdat op de tandem moeilijker is te voelen of Daan mee trapt omdat jezelf ook trapt, was ik nog niet helemaal overtuigt.

Van het weekend ging ik evenwel met Daan de lege flessen wegbrengen naar de glasbak. Dat doe ik altijd graag met de driewiel duwfiets omdat die daarvoor een geweldig mandje achterop heeft waar de tas met glaswerk altijd precies in past. Het was weer even geleden dat ik zelf met Daan met de duwfiets was weggeweest en ik was vergeten dat de fiets niet door de poortdeur kan, maar dat ik dan de garagedeur open moest zetten. Dus we zaten vast en Hans moest ons komen bevrijden.

Na die hobbel te hebben genomen zette ik de fiets in de richting van de glasbak en begon te duwen, al gauw voelde ik dat Daan zelf aan het fietsen was, de rest van de weg heb ik alleen met mijn vingers gestuurd en heeft Daan alles zelf gedaan. Het duurde wat lang (10 jaar) maar Daan heeft het door en fietst zelf! Ik ben dan ook zo trots op hem.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Ode aan onze begeleiders

Afbeelding
  Maaike, José, Maureen, Anne-Marie, Mirjam, Janne, Monice, Sarah, Willemijn, Noelle, Nikkie, en nu ook Willem en Per. Deze blog is voor jullie. Met dank aan alle liefde, energie en geduld die jullie in Daan hebben gestoken. Jullie maken ons leven een stuk makkelijker! Als je kindje geboren wordt wil je alles zelf doen. Ook als het meer werk is dan bij de andere kinderen. De eerste twee jaar hebben we ons aan de hand van de methode ‘Kleine Stapjes’ rot getraind met Daan. Onder begeleiding van Maaike, die ons iedere week weer voor deed hoe we Daan konden activeren. Vanwege de epilepsie liet Daan alleen weinig tot geen vooruitgang zien en werd het een weg van lange adem. Dat terwijl het leven gewoon doorgaat en we nog twee andere kinderen hadden. Langzaam werden we door Marga Klessens onze logepediste bevraagd of we niet respijt hulp nodig hadden, of we al gedacht hadden aan begeleiding aan huis. Dus gingen we op zoek naar een begeleider aan huis. Bij de Zonnering in Zeist waar ...
Read more »

Daan verhuist van Zeist naar Tilburg

Afbeelding
Een oefening in geduld Voorzieningen Daan heeft in de loop der tijd heel wat voorzieningen voorbij zien komen. Soms zelf aangeschaft, maar op een gegeven moment ook bij zorgverzekering en gemeente aangevraagd. Zo heeft onze vriend Jan een extra grote box voor Daan gebouwd van 1m x 1m, die op verschillende hoogtes te verstellen was, en hebben we zelf meerdere zithulpen, een driewieler duwfiets, een Delta wandelwagen en een CloudCuddle (tentje voor over een normaal matras) voor Daan gekocht. Vanuit de zorgverzekering heeft Daan een   gepolsterd hoog-laag bed, meerdere aangepaste verrijdbare stoelen, een statafel en meerdere loophulpmiddelen gehad. Vanuit de Wmo heeft hij een badzitje, een verdraaibare autostoel, meerdere wandelwagens en een rolstoel, een bakfiets waar de kinderwagen ingereden kon worden en meerdere tandems gehad. Welkom in de wereld van het gehandicapte kind!!! Wisselen van zorgverzekering Daar waar het normaal verstandig is om voor het einde van het jaar opnie...
Read more »

En het regent zonnestralen (Acda en de Munnik)

Afbeelding
Op 15 juli 2011 is onze zoon Daan geboren. Hij is het kleine broertje van Anne (2005) en Tessa (2006). In 2008 hebben wij met 23 weken zwangerschap hun broertje Luuk verloren. Om onverklaarbare redenen hield zijn hartje er opeens mee op. Wij pakten ons leven zo goed en zo kwaad als dat het kon weer op, maar de rek is er ruim twee jaar uit geweest. Hulp van een kinderpsycholoog was nodig om in de dagelijkse gang van zaken met twee bijdehante peuters/kleuters orde op zaken te brengen, zodat het leven weer leuk werd en niet alleen maar strijd. Strijd met elkaar over de taakverdeling in huis en strijd met de kinderen over kort gezegd ‘wie er de baas in huis is’. Nog een kindje was meteen uitgesloten. Ik was tenslotte bij het overlijden van Luuk al 38 jaar en de zwangerschappen waren lichamelijk heel zwaar door het vele spugen, het afvallen en de longontstekingen. Gezamenlijk besloten we dan ook met pijn in het hart: Luuk zou ons laatste kindje wezen!   Op een bankje in het park k...
Read more »