Daan is jarig

 

Afgelopen woensdag werd Daan al weer 15 jaar. Vorig jaar hebben we zijn verjaardag nog groots gevierd, ondanks dat we wisten dat Daan daar niet zo van houdt. Dus dit jaar hebben we het klein gehouden. Daan is alleen als enige van ons midden in de zomer jarig en daar willen we nog wel eens gebruik van maken om ruim vrienden en familie uit te nodigen. Meer voor ons dan voor Daan. Maar daardoor maken we het de visite wel moeilijk, want iedereen wil een cadeautje voor Daan meenemen. Maar wat wil een jongen van 15 jaar met een ontwikkelingsniveau van ca 2 jaar hebben? Aan de ene kant zit hij nog steeds in het baby speelgoed: als het maar gekleurd is en rammelt of knispert en aan de andere kant is het wel echt een jongen en vind hij auto’s en vooral de bussen waarmee andere kinderen naar de opvang worden gebracht interessant. Een leesboek moet duidelijke fel gekleurde plaatjes hebben en beperkt tekst. Maar Nijntje is toch echt te kinderachtig.

Ook wij weten het inmiddels niet meer. Meestal zeggen we dat mensen niet hun best hoeven te doen. Daan vindt vaak het cadeaupapier mooier dan het cadeau zelf. Dus pak maar wat in wat je eigen kind niet meer wil. Daan heeft eigenlijk alles al en zijn ontwikkelingen gaat nog altijd vooruit, maar niet in die mate dat hij interesse heeft in een nieuw soort speelgoed. Dus toen wij in Warschau waren moesten we nog steeds een cadeautje voor Daan kopen. Daan heeft een favoriete pop die hij jaren geleden van een van zijn tantes heeft gehad en wij al minstens 8 keer hebben vervangen, dus we weten wel wat voor soort pop zijn interesse heeft. Toen we dan ook een knal roze zeemeermin zagen leek ons dat wel wat, wetende dat deze zeemeermin nooit zijn favoriete pop zal gaan vervangen. Maar we doen het ervoor. Thuis had ik ook al een paar sokken liggen om in te pakken. Dat zijn dan al vast weer twee cadeautjes.

We hadden het er nog over gehad tijdens het wandelen naar de ‘Oude Stad’ dat Daan het tegenwoordig heerlijk vindt om een kussen van de bank te nemen en die tegen zijn borst te klemmen. Dus als we een kleurrijk kussen konden vinden dan zouden we die kopen. We brainstormden al dat het nog leuker zou zijn als dat kussen allerlei labels zou hebben, maar dat zouden we vast niet kunnen vinden. Op de terugweg naar huis zagen we foto’s van Daan bij Nikkie en de tekst: "Dit kussen vond hij leuk. Hij heeft er in alle mogelijke posities op gelegen." Ik appte gelijk terug: “Waar kunnen we deze kopen?” Nog in de auto terug vanaf Eindhoven heb ik het kussen besteld. Woensdag na de lunch was het kussen binnen. Precies op tijd!

Daan ging woensdagochtend namelijk gewoon naar Nova, maar ik ging hem wel een uurtje eerder ophalen om samen een gebakje te eten en wat cadeautjes uit te pakken. Hans hield ook een half uurtje eerder op met werken, en dat was het. Anne was nog in Wageningen en Tessa zou ’s avonds pas rond 22.00 uur thuis komen van het overdrachtsweekend waarin zij de werkzaamheden voor het studiebestuur aan het nieuwe bestuur zou overdragen. Dit jaar konden ze hiervoor naar het vakantiehuis van een van de bestuursleden in Slovenië. Ook niet verkeerd! Dus we waren met zijn drieën. In totaal had Daan vijf cadeaus om uit te pakken. Drie van ons en twee van ooms en tantes. En zoals gedacht was het kussen favoriet. Daan zijn handen moesten nog wel gauw even schoongemaakt worden van de chocolade slagroomtruffels en toen mocht hij in het kussen duiken. Nu ik deze blog type ligt Daan op zijn eigen bed uit te rusten met zijn mooie nieuwe kussen.

Ja, waar dat logeren al niet goed voor is. Op Nova hoorde we ook nog eens dat Daan maandag op zijn spraakcomputer wist te vertellen dat hij over 2 dagen jarig zou zijn. Wat een begrip! Nikkie had dinsdag al vertelt dat zij van het weekend het thema verjaardag op de spraakcomputer hebben geoefend. Het kan niet anders als dat hij deze mooie zin daar heeft opgepikt. Wat een slim ventje!